Mr.dr. Marlèn Dane benoemd tot hoogleraar Europees strafrecht en strafrechtelijk beleid
Mr.dr. Marlèn Dane is per 1 januari bij de Faculteit der Rechtsgeleerdheid benoemd tot hoogleraar Europees strafrecht en strafrechtelijk beleid. Zij bekleedt het parttime hoogleraarschap naast haar werk bij het Ministerie van Justititie.
Aio
Prof.mr. Marlèn Dane
Dane studeerde Nederlands recht aan de Erasmusuniversiteit Rotterdam. Tijdens haar studie was ze onderzoeksassistent aan de Middlesex University London. Na haar afstuderen in 1993 begon Dane in Rotterdam als aio aan het promotieonderzoek Overheidsaansprakelijkheid voor legitiem strafvorderlijk handelen bij prof.dr. Tineke Clairen. Dane zou haar proefschrift pas veel later, in 2009, met succes verdedigen. Ze deed dat aan de Universiteit Leiden, waar Clairen inmiddels werkzaam was.
Beleid
Al tijdens haar aio-schap werd Dane buiten-griffier bij de Rechtbank Rotterdam. Daarna ging ze als universitair docent/onderzoeker aaqn de slag bij het Willem Pompe Instituut van de Universiteit Utrecht, om vervolgens specialistisch parketsecretaris en beleidsmedewerker te worden bij het Landelijk parket in Rotterdam. In 2002 stapte ze over naar het ministerie van Justitie, waar ze carrière maakte.
Na bij het ministerie enkele beleidsfuncties bekleed te hebben, werd Dane in 2007 plaatsvervangend hoofd van de afdeling Europese Unie. Sinds januari 2010 is hoofd van deze afdeling. Twee belangrijke taken van deze afdeling zijn de strategische justitiële EU-beleidsontwikkeling en coördinatie van de Nederlandse standpunten op dit gebied.
Snelle ontwikkeling, grote impact
De benoeming van Dane hangt samen met het vertrek, per 1 september 2010, van prof. Joan de Wijkserslooth, die het terrein van Europese strafrecht besloeg. Het strafrecht binnen de Europese Unie ontwikkelt zich snel. Veel nationale strafrechtjuristen onderschatten dit fenomeen lange tijd; er was niet steeds een breed besef van belang en impact ervan. Aan de ene kant oefent het communautaire recht (gemeenschapsrecht) al decennia lang een belangrijke harmoniserende invloed uit op het nationale straf(proces)recht. Aan de andere kant leidt de toenemende uitbouw van justitiële en politiële samenwerking tot een grote druk op de nationale rechtssystemen: ze moeten naar elkaar toe groeien óf elkaar eigenheden meer gaan respecteren. De impact van het Europees strafrecht is met ondertekening van het Verdrag van Lissabon nog groter geworden.
(1 april 2011/Corine Hendriks)